Make your own free website on Tripod.com
"THE ROAD I WALK, I WALK ALONE" ฟังแล้วรู้สึกยังไง

เนื้อความ : ???????????
จากคุณ : เอ้ - [16 พ.ค. 2541 23:18:19]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : ผมรู้สึก อ้างว้าง โดดเดียว เดีนวดาย ไร้จุดหมาย ครับ
โดยคุณ : นายอันตราย - [17 พ.ค. 2541 00:27:36]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : ๐ปล่าวเปลี่ยว๐
โดยคุณ : Birdybaby - [17 พ.ค. 2541 00:42:15]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : นับตั้งแต่วันแรกที่เราได้ลืมตาดูโลก
มีเพียงจิตวิญญานที่ติดตัวเรามา
จากความเป็นเด็กสู่ความเป็นผู้ใหญ่
จิตวิญญานนั้นได้หล่อหลอมจนกลายเป็นรูปร่าง
ความฝันและจินตนาการเป็นสมบัติล้ำค่าส่วนตัว
ผลิบานและงอกงามอย่างโดดเดี่ยว จากภายในตัวเราเอง
ความเดียวดายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเรียนรู้
เส้นทางที่เรากำลังเดินอยู่นั้นทอดไปยังสุดสายรุ้งแสนไกล
ขอให้โดดเดี่ยวอย่างกล้าหาญ ดีกว่าร่วมฝันกันแต่ไร้จุดหมาย
เพียงแต่มีจุดหมายเท่านั้น
เพื่อนที่ดีที่สุดจะอยู่เคียงข้างเสมอ...คนนั้นใช่คนไกล
ตัวคุณเอง

โดยคุณ : SeaView - [17 พ.ค. 2541 00:54:54]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : เยี่ยมมากครับคุณSeaView
โดยคุณ : นายอันตราย - [17 พ.ค. 2541 01:53:15]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : คุณ SeaView แต่งเองหรือเปล่าคะ
ชอบวลีที่ว่า "ขอให้โดดเดี่ยวอย่างกล้าหาญ ดีกว่าร่วมฝันกัน แต่ไร้จุดหมาย" จัง
คุณเอ้คะ เจ้าของประโยคนั้น ถ้าไม่โดดเดี่ยวแบบเหงาจัด และเลือกที่จะปิดตัวเองจากสังคม ก็คงต้องมุ่งมั่นมากเลย คุณว่า Robert E. Howard เป็นแบบไหน
โดยคุณ : amask@hotmail.com - [18 พ.ค. 2541 15:22:31]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : คุณ amask@hotmail.com คะ
.......ดีใจที่คุณชอบค่ะ เพราะว่าทั้งหมดที่เขียนไป
แต่งขึ้นเอง ประโยคที่คุณชอบ เราก็ชอบเหมือน
กับคุณ อีกประโยคที่ชอบด้วยก็คือ
"ความเดียวดายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเรียนรู้"
........ มันเป็นอย่างนั้น จริงๆ
โดยคุณ : SeaView - [18 พ.ค. 2541 19:54:00]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : ไม่รู้เหมือนกันครับว่าเขารู้สึกยังไง รู้แต่ว่าไม่มีใครอยากอยู่โดดเดี่ยวอย่างแน่นอน
ถ้าให้เลือกสองอย่างระหว่างมุ่งมั่นกับปิดตัวเอง
เขาคงเป็นพวกที่เลือกจะปิดตัวเองมากกว่า
มุ่งมั่นคงมีอยู่บ้าง เพราะเขาภูมิใจในความเป็นนักเขียน ประกาศตัวตลอดเวลาว่าเป็นนักเขียน
และไม่แคร์ที่จะถูกสังคมเหยียดหยามว่าเขียนงานขยะงานขายความรุนแรง
เขาบอกว่าสื่อในวันนั้นมีแต่เซกส์และความรุนแรงเต็มไปหมด
และยิ่งนานวันก็จะยิ่งเป็นเช่นนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งเวลาก็พิสูจน์ว่าเขาพูดถูก
เขาโชคดีที่มีผู้หญิงที่รักเขามากพอที่จะรักในสิ่งที่เขาทำ
แต่โชคร้ายที่เธอไม่สามารถรับในสิ่งที่เขาเป็นได้
เรื่องจึงต้องจบลงอย่างโศกนาฎกรรม
บางทีความรักของคนสองคนอาจไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องของการรักอีกฝ่่ายอย่างที่เขาเป็นก็ได้
แต่ต้องรับความแตกต่างของเขาได้
โรเบิร์ตและเนวลินเหมือนคนสองคนที่ต่างฝ่ายต่างอยู่ในโลกของตัวเอง
รักกันแต่ไม่มีใครยอมออกจากโลกของตัวเองมาอยู่ ณ ที่ๆ ไม่มีโลกของใคร
มีแต่โลกของเราสองคน
เรื่องจึงต้องจบลงด้วยโศกนาฎกรรมเช่นนี้
โรเบิร์ตเลือกที่จะโดดเดี่ยวและจากไปอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีเหรียญตราจากวงวรรณกรรม
ไม่มีคำไว้อาลัยจากโลก
มีแต่น้ำตาของคนไม่กี่คนที่รักเขา
โดยคุณ : เอ้ - [19 พ.ค. 2541 04:06:58]


ความคิดเห็นเพิ่มเติม : อึ้ง........
"ความเดียวดายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเรียนรู้"
........ มันเป็นอย่างนั้น จริงๆ
โดยคุณ :
SeaView - [18 พ.ค. 2541 19:54:00]
จิงคะ บางครั้งที่ไม่มีใครเข้าใจเราก้อต้องอยู่อย่างงี้แหละ......
โดยคุณ : Lisztian - [19 พ.ค. 2541 23:57:23]


ชื่อ/email ของคุณ :
รายละเอียด :